canbaskent

Sevigen ve benzerleri, ne yaptıklarını bilmiyorlar. Saf bakan gibi saf Sevigen de yaranmaya çalışırken nefreti körüklemekte ve de soruna çözüm getirmekle uğraşmamaktadır. Bunlar yeri gelince kendilerini psikolog, yeri gelince tarihçi, yeri gelince spor yazarı sayarlar. İşin tuhafı, kuzu postuyla, cinsel özgürlük etkinliklerine gelir, sonra tükürdüğünü yalamaya gayret edermişçesine özür dilerler.

Karamsarlığı iyi günlere saklayalım. Kim bilir, belki gün gelecek, Savaş ve Barış’ı Manço ailesinden anımsayacağız sadece Tolstoy’u dahi unutarak. Bu hayale nasıl ulaşabileceğimizin yolunu yordamını da, oturur konuşuruz. Dert mi?

Temkinli araştırmacılar, kapitalizme saldırırken bazan ağırdan alırlar. Çünkü kapitalizm, insan doğasında olan kimi huylara (bencillik, örneğin) dayanarak kendini inşa eder.

'68, kadınların erkeklere; ineklerin ve ırmakların da insanlara ait olmadığının kavranması anlamında bir dönüm noktasıydı.

Hayatın her zaman yaşamaya değer olmadığını fark etmek, ahlakın kimi zaman önümüze koyduğu kaçınılmaz sonuçlardan biridir.

Meğer anarşizm, acısıyla tatlısıyla, hayatın müşterekliğiymiş. İşte bu noktanın idraki, ölümcül anarşist günahların en vahimini işlemekten kurtaracak hepimizi.

Şimdiye dek sunduğum argümanda, bana göre hiç bir kusur yok. Kusur, elbette ki, güzellik mefhumunun hiyerarşik bir şekilde inşa edilmesi. Bir beden politikası olarak da, güzelliğin ötelediği tüm ayrımcılık şekilleri de (sakatlara, şişmanlara, yaşlılara, gençlere, engellilere vb.) malum, sorunun birer yansımasıdır.

"Feminizmi ve eşcinsel özgürlük hareketini dahi bünyesine katmaya gayret ederken hazımsızlık çeken klasik sol ideolojiler, sadece bu yazıda değil, cinsellik politikalarındaki devinimler üzerine söz söyleme gayesi olan her platformda benzer yaftalar yiyecektir ve dahası yemelidir."

Tüm bu tartışmaları bağlayacağım bir yargı yok. Popüler bir "blockbuster" filminden, filmin boyunu aşan, evrensel bir sonuç çıkarmak istemiyorum. Burada, aşikâr kuşkuları dile getirirken, bu vesileyle anarşizm ve anarşist devrimi hatırlamak istedim.

Anarşist cinsellik felsefelerinde, tanıttığım bu kavram, cinsel kimlik politikalarının özgürleştirici rolleri üzerindeki düşünüşümüzü değiştirme amacı gütmektedir. Burada, tarihselci bir altokuma mümkündür. Tarihselcilik bağlamında, özgürlük mücadelelerinde, kimlikleşme bir süreç olarak, kısa ya da orta vadede pragmatik bir kazanım sunmuştur şüphesiz. Ancak, kümülatif anlamda, kimlikleşmenin bir sınırlama ve akabinde de bir tahakküm yaratacağı açıktır. Dolayısıyla, hiyerarşi yaratma riski yüksek olan kimlikleşme manevrasını alıp, yerine daha gevşek ve bir o kadar da karmaşık bir kavram koyuyoruz, kavramların kavramı olan bir kavram, kimlikleri kimliksizleştiren bir kavram

Vicdani ret, değişimin tekilden başlatabileceğine olan inançla şekillenir. Kişisel bir tavrın ve direnişin, toplumun ar damarında yaratabileceği muhtemel sarsıntı da, açıktır ki, topluma olan olumlu inançla ilintilendirilebilir.